1983an Salamancatik alde egin nuen Alicanten bizitzera joateko. Alicanteko nire eskolan, eskulan irakasle zoragarria genuen, Adelina Roselló, eta orduan maitemindu nintzen eskulanekin. Berarekin eta berari esker.
Adelinak, eskulanak irakasteaz gain, E.G.B. (Hezkuntza Orokor Oinarrizkoaren) zazpigarren mailako tutorea izan zen, gaur egun Espainian ESO (Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza) lehen mailarekin baliokidea dena.
Harekin egin genituen gauza zoragarri guztien artean, gorde ditugunak jute-soka erabiliz egindako bi zamau-babes hauek dira, behean erakusten ditudanak… Eta gorde ditugu esaten dut, benetan nire amak eta aitak etxean gorde dituztelako… Berrogei urte baino gehiago daramatzate zamau-babes hauek erabiltzen… eta oraindik ere funtzionatzen dute!
Eta Adelinarekin hitz egiten ari nintzela, istorio atsegin bat gogorarazi zidan. Oraindik gogoratzen du egun batean oso gogor euria egin zuela eta, berehala, eguzkia atera eta zeruan ostadar ikusgarri bat osatu zela… eta benetan harrituta geratu nintzen eta esan nion inoiz ostadar bat ikusi nuen lehen aldia zela…
Istorio hori guztiz ahaztuta nuen! Eta pentsa, heldu naizen honetan, ostadarrekiko benetako pasioa izan dudala! Gusturako egin ziren koloreak!
